دانلود-ترفند-برنامه-فیلم-آموزش

در مورد زندگی جک مطالبی گفته شده که بنده هرآنچه که شنیدم و خواندم را در اینجا می‌آورم!

۱:جک نیکلسون در ۲۲ آوریل ۱۹۳۷ در شهر مشیگان به دنیا آمد. مادرش جون فرنسس نیکلسون (جون نیلسون) یک رقاص کاباره(showgirl) بود. شش ماه قبل از بدنیا آمدن جک، مادرش با مردی از همکاران خود بنام دونالد فورچیلو که اصالتاً ایتالیایی بود ازدواج کرده بود. مادر جون اصرار شدیدی داشت که دخترش به کار رقصندگیش ادامه دهد و داشتن فرزند، وی را مجبور به کناره گیری از شغلش نکند. بنابراین نگهداری جک را عهده دار شد. در مورد اینکه دونالد فورچیلو واقعاً پدر اصلی جک است یا نه، اختلاف نظر وجود دارد. خود دونالد این گفته را انکار می‌کند. جک نیکلسون نیز تا به حال حاضر به انجام آزمایش DNA برای مشخص شدن هویتش نشده‌است. نیکلسون در گفتگو با مجلهٔ تایم گفته‌است، سرپرستان واقعی او در واقع مادربزرگ و پدربزرگش بودند و خواهر خود را به عنوان مادرش خوانده‌است.

۲:مادرش صاحب يک پيرايشگاه و پدرش خانواده را ترک گفته بود. در سن ۱۷ سالگی و در كاليفرنيا به عنوان يک پادو در كمپانی M.G.M مشغول به كار شد . همانجا بازيگری آموخت. و در بسياری از نمايشها و برنامه های تلويزيونی بازی كرد.

براي اولين بار در سال ۱۹۵۸ در فيلمی به نام كودک كش فرياد بزن (راجر كورمن) بازی كرد. اما با بازی در ايزی رايدر (دنيس هاپر، ۱۹۶۹) بود كه به شهرت رسيد و كانديد جايزه اسكار شد.

اما مجسمه طلايی اسكار را برای اولين بار برای بازی در فيلم ديوانه‌ای از قفس پريد در سال ۱۹۷۵ بدست آورد.او تا به حال در نقشهای متفاوتی ظاهر شده است.جک نيكلسون در سال ۱۹۷۱ به كارگردانی روی آورد.

زندگينامه

جک نيكلسون در بيمارستان «جرسی شور» در «نپتون» واقع در نيوجرسی به دنيا آمد. مادرش بازيگری به نام «جون فرانسيس نيكلسون» با نام مستعار «جون» بود كه چند ماه قبل از تولد جك با «دونالد فرسيلو» بازيگر ديگری با نام مستعار «دونالد رز» در شهر «الكتون» واقع در مريی‌لند ازدواج كرد. در آن زمان الكتون به خاطر ازدواج‌های كم دوامش معروف شده بود و ازدواج جون و فرسيلو به اين دليل خيلی زود به پايان رسيد كه فرسيلو قبلا ازدواج كرده بود و از نظر قانونی نمی‌‌توانست باز هم ازدواج كند. هر چند پدر جک گفت از بچه‌اش مراقبت خواهد كرد ولی مادر «جون» تصميم گرفت خود نوه‌اش را تربيت كند و او را طوری بزرگ كرد كه به كار و حرفه«جون» لطمه‌ای وارد نشود.جک نيكلسون در ميان دوستان و همكلاسی‌‌هايش به «نیک» معروف بود. به دبستان محلی و پس از آن به دبيرستان «مانا سكوان» رفت و در آن دبيرستان بود كه به لقب «دلقک كلاس» معروف شد. او از همان زمان به تئاتر و نمايش روی آورد و از افتخاراتش در آن سنين دريافت جايزه تئاتر و درام از مدرسه است. نيكلسون از آن مدرسه خاطرات خوشی دارد در سال ۲۰۰۴ پس از گذشت پنجاه سال به دبيرستان خود رفت و در برابر شگفتی و ناباوری همكلاسی‌های قديمی‌‌اش در جلسه تجديد ديدار دانش‌آموزان قديمی شركت كرد. نيكلسون هميشه فكر می‌‌كرد پدربزرگش«جان جی نيكلسون» (متخصص دكوراسيون ويترين فروشگاه‌ها) و مادربزرگش «اتل می‌رودز» (آرايشگر) پدر و مادر واقعی او هستند. او در سال ۱۹۷۴ و پس از خواندن مقاله « مجله تايم» كه در آن نويسنده‌ای درباره زندگی واقعی جك نيكلسون مطلب نوشته بود، برای نخستين بار دريافت «جان» و «اتل» پدربزرگ و مادربزرگش هستند و خواهرش «جون» درحقيقت مادر اوست و خواهر ديگرش «لورين» در واقع خاله او می‌باشد. در آن زمان پدربزرگ، مادربزرگ و مادرش هر سه از دنيا رفته بودند. نيكلسون يک بار گفت نمی‌داند پدرش كيست زيرا فقط اتل و جون از اين موضوع خبر داشتند و آنها هم هرگز نامی از او نبردند. مدتی بعد «دونالد فرسيلو» ادعا كرد پدر نيكلسون است و به خاطر ازدواج با «جون» خلاف قانون تک همسری عمل كرده ولی «پاتريک مک گيليگان» نويسنده كتاب «زندگی جک» كه در سال ۱۹۹۵ به چاپ رسيد می‌‌گويد احتمالا پدر جک، «ادی كينگ» رييس «جون» است. جک نيكلسون هرگز حاضر نشد آزمايش AND بدهد و ترجيح داد اين موضوع را كش ندهد.

او پنج فرزند از چهار زن مختلف دارد: «جنيفر نيكلسون» دختر همسر سابقش «ساندرا نايت»، «كالب گادارد» فرزند «سوزان انسپاک»، «هانی هولمن» فرزند «وينی هولمن» مدل هلندی و «لورين نيكلسون» و «ريموند نيكلسون» فرزندان «ربه‌كا بروسارد». او بارها با بازيگران زيبای سينما نامزد شد كه معروف‌ترين آنها «آنجليكا هوستون» دختر «جان هوستون» فيلمساز آمريكايی بود.

نيكلسون سال‌های متمادی همسايه ديوار به ديوار «مارلون براندو» بود. خانه آنها در «ملهولند» بورلی هيلز قرار داشت. پس از مرگ براندو در سال ۲۰۰۴ نيكلسون خانه ييلاقی او را به قيمت ۱/۶ميليون دلار خريد تا آن را خراب كند و دوباره بسازد. او درمصاحبه‌ای گفت اين كار را بدون اجازه وارثان مارلون براندو انجام داد زيرا آن خانه كاملا متروكه شده بود و كسی به آن سر نمی‌‌زد. جک نيكلسون كاترليک رومی است و از حاميان خوب دموكرات محسوب می‌‌شود و تاكنون كمک‌‌های زيادی به اين حزب كرده است. او از طرفداران پروپا قرص تيم‌های ورزشی «نيويورک يانكيز» و «لس‌آنجلس ليكرز» است و به‌خاطر آنها همه‌كار می‌‌كند.

ديوانه‌ای از قفس پريد:

نيكلسون نخستين جايزه اسكار خود را به‌خاطر بازی در نقش «راندل مک مورفی» در فيلم«ديوانه‌ای از قفس پريد» (پرواز بر فراز آشيانه فاخته) در سال ۱۹۷۵ به دست آورد. در آن زمان به او پيشنهاد شد كه درفيلم «پدرخوانده» و در نقش «مايكل كورلئون» قرارداد امضا كند ولی او اين پيشنهاد را رد كرد. پس از آن نقش‌هايش بيش از پيش غيرعادی شد و اغلب فيلم‌هايی را می‌‌پذيرفت كه خاص‌تر و مشكل‌تر از بقيه باشند ولی گاهی به دلايل خاصی، نقش‌های معمولی را قبول می‌‌كرد. او به‌خاطر بازی در برابر «رابرت دنيرو» نقش كوچكی در فيلم «آخرين سرمايه‌دار» را پذيرفت و برای اين‌كه با «مارلون براندو» همبازی شود بازی در فيلم وسترن«تفريحات ميسوری» را قبول كرد.
هر چند كه با فيلم درخشان (۱۹۸۰) اثر «استنلی كوبريک» جايزه اسكار به دست نياورد ولی اين نقش يكی از به ياد ماندنی‌‌ترين نقش‌های او در كارنامه‌ هنری‌‌اش است. از فيلم‌های به ياد ماندنی او در آن دوران است «پستچی هميشه دوبار زنگ می‌‌زند» (۱۹۸۱)، «قرمزها» (۱۹۸۱)، «افتخار پريزی» (۱۹۸۵)، «جادوگران ايست ويک» (۱۹۸۷) و «بت من» (۱۹۸۹) است.
نيكلسون با بازی‌ در نقش دلقک در فيلم «بت‌من» شصت ميليون دلار پول كسب كرد و اين فيلم با استقبال عموم مواجه شد. قرار بود در سال ۱۹۹۹ در فيلم «پيروزی بت من» دوباره نيكلسون اين نقش را تكرار كند ولی آن پروژه لغو شد. از فيلم‌های سالهای اخير نيكلسون «درباره اشميت» (۲۰۰۲) و كمدی «كنترل عصبانيت» است. او در فيلم «مردگان» اثر اسكورسيزی در برابر «مت ديمون» و «لئوناردو دي‌كاپريو» دوباره به نقش‌هاي دوران جوانی برگشت و در شخصيت رييسی با تمايلات ساديسمی ظاهر شد. او در نوامبر ۲۰۰۶ بازی در فيلم كمدی «‌tsiK tekcuB ehT» را آغاز كرد.
او به‌خاطر اين فيلم مجبور شد سرش را بتراشد تا شبيه بيماران سرطانی شود. در اين فيلم او و همبازی‌اش «مورگان فريمن» كه بيماران دم مرگ هستند تصميم گرفتند قبل از مردن به يک ليست از اهداف و آرزوهايش جامه عمل بپوشانند.

فیلم‌ها:

از فیلمهای معروف او عبارت‌اند از:

ایزی رایدر

بهترین شکل ممکن

پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند

درخشش

مدیران خشم

پرواز بر فراز آشیانه فاخته، در ایران: دیوانه‌ای از قفس پرید

محلهٔ چینی‌ها

آخرین پولدار

میسوری می‌سوزد

قول

رفتگان (۲۰۰۶)

فیلم‌ها:

رفتگان (۲۰۰۶)

اسلحه‌های ویل سانت (۲۰۰۵)

نوجوانانی از فضا/ ترور (۲۰۰۴)

ترور/ ترس تا حد مرگ (۲۰۰۴)

چیزی که دارم (۲۰۰۳)

یک دهه تأثیرپذیری (۲۰۰۳)

کنترل خشم (۲۰۰۳)

دربارهٔ اشمیت (۲۰۰۲)

قول

بهترین شکل ممکن (۱۹۹۷)

خون و شراب (۱۹۹۶)

ستاره غروب (۱۹۹۶)

حمله مریخی‌ها (۱۹۹۶)

گارد عبورد (۱۹۹۵)

گرگ (۱۹۹۴)

چند مرد خوب (۱۰۰۲)

مشکل بشر (۱۹۹۲)

دو جک (۱۹۹۰)

بتمن (۱۹۸۹)

اخبار براد کاست (۱۹۸۷)

دوران محبوبیت (۱۹۸۳)

پستچی همیشه دوبار زنگ می‌زند (۱۹۸۱)

قرمز (۱۹۸۱)

درخشش (۱۹۸۰)

میسوری از هم می‌پاشد (۱۹۷۶)

اقبال (۱۹۷۵)

مسافر (۱۹۷۵)

تامی (۱۹۷۵)

مسافر (۱۹۷۵)

پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵)

آخرین جزئیات (۱۹۷۴)

شهر چینی‌ها (۱۹۷۴)

سلطان ماروین گاردنز (۱۹۷۲)

پنج قطعه راحت (۱۹۷۰)

در یک روز روشن خوب می‌بینی (۱۹۷۰)

ایزی رایدر (۱۹۶۹)

فرشتگان جهنم روی چرخ‌ها (۱۹۶۷)

سواری در گردباد (۱۹۶۶)

شلیک (۱۹۶۶)

کلاغ (۱۹۶۳)

سوار وحشی (۱۹۶۰)

مغازه کوچک وحشت (۱۹۶۰)

مجموعهٔ بوریس کارلف (۱۹۶۰)

کارگردانی:

دوجک (۱۹۹۰)

به سوی جنوب (۱۹۷۸)

تهیه‌کنندگی:

سواری در گردباد (۱۹۶۶)

شلیک (۱۹۶۶)

فیلمنامه نویس:

سفر (۱۹۶۷)

سواری در گردباد (۱۹۶۶).

جوایز:

اسکار:

بهترین بازیگر مرد درباره‌ اشمیت (۲۰۰۲) نامزد

بهترین بازیگر مرد بهترین شکل ممکن (۱۹۹۷) برنده

بهترین بازیگر مکمل مرد چند مرد خوب (۱۹۹۲) نامزد

بهترین بازیگر مرد افتخار (۱۹۸۵) نامزد

بهترین بازیگر مکمل مرد دوران محبوبیت (۱۹۸۳) برنده

بهترین بازیگر مکمل مرد قرمز (۱۹۸۱) نامزد

بهترین بازیگر مرد پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده

بهترین بازیگر مرد شهر چینی‌ها (۱۹۷۳) نامزد

بهترین بازیگر مرد پنج قطعه راحت (۱۹۷۰) نامزد

بهترین بازیگر مکمل مرد ایزی رایدر (۱۹۶۹) نامزد

آکادمی انگلستان:

بهترین بازیگر مکمل مرد قرمز (۱۹۸۱) برنده

بهترین بازیگر مرد پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده

بهترین بازیگر مرد شهر چینی‌ها (۱۹۷۴) برنده

انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس:

بهترین بازیگر مرد دربارهٔ اشمیت (۲۰۰۲) برنده

بهترین بازیگر مرد جادوگردان جنوب (۱۹۸۷) برنده

بهترین بازیگر مکمل مرد دوران محبوبیت (۱۹۸۳) برنده

انجمن منتقدان فیلم نیویورک:

بهترین بازیگر مکمل مرد دوران محبوبیت (۱۹۸۳) برنده

بهترین بازیگر مکمل مرد قرمز (۱۹۸۱) نامزد

بهترین بازیگر مرد پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده

بهترین بازیگر مرد شهر چینی‌ها برنده

بهترین بازیگر مرد پنج قطعه راحت (۱۹۷۰) نامزد

بهترین بازیگر مکمل مرد ایزی رایدر (۱۹۶۹) برنده

گلدن گلاب:

بهترین بازیگر مرد چیزی که دارم (۲۰۰۳) نامزد

بهترین بازیگر درام دربارهٔ اشمیت (۲۰۰۲) برنده

بهترین بازیگر مرد کمدی بهترین شکل ممکن (۱۹۹۷) برنده

بهترین بازیگر مرد درام هافا (۱۹۹۲) نامزد

بهترین بازیگر مکمل مرد چند مرد خوب (۱۹۹۲) نامزد

بهترین بازیگر مرد کمدی بتمن (۱۹۸۹) نامزد

بهترین بازیگر موزیکال افتخار (۱۹۸۵) برنده

بهترین بازیگر مکمل مرد دوران محبوبیت (۱۹۸۳) برنده

بهترین بازیگر مکمل مرد قرمز (۱۹۸۱) نامزد

بهترین بازیگر مرد درام پرواز بر فراز آشیانه فاخته (۱۹۷۵) برنده

بهترین بازیگر مرد درام شهر چینی‌ها (۱۹۷۴) برنده

بهترین بازیگر مرد درام پنج قطعه راحت (۱۹۷۰) نامزد

بهترین بازیگر مکمل مرد ایزی رایدر (۱۹۶۹) نامزد .